چایخانه سنتی تاواریش

Tavarish Traditional TeaHouse
چایخانه سنتی تاواریش

طراحی معماری: سید حسن علوی‏ زاده، سیمین فرهنگی

همکاران تیم طراحی: محمدرضا عبیری، ثمینه جوادی، زهرا اکبری، امیرحسین روستایی، نیلوفر شمسی

تأسیسات مکانیکی: علی خوشنویس

تأسیسات الکتریکی: قاسم سلگی

همکاران اجرا: مجید پورمیرعلی، علی بهرامی راد

عکاس: بابک صدیقی

کارفرما: آقای موسوی

آدرس پروژه: ایران, تهران

وضعیت: ساخته شده

سال: 1396

مساحت زیربنا: 120 مترمربع

چایخانه‌ی سنتی تاواریش در خیابان گودرزی و در محله ‏ی نازی‏ آباد تهران واقع شده است. با توجه به قرارگیری بنا در محدوده‌‏ی کهن تهران طراحی با رویکرد طراحی پست مدرن و در محل بنایی فاقد کاربری احداث شده است.

در آغاز با بنایی فرسوده، متروکه و نیازمند مقاوم ‏سازی مواجه بودیم. بنایی که سالها با از دست دادن زیرساخت‏های تأسیساتی و ساختاری به عنوان انبار مورد استفاده قرار می‏گرفت و با توجه به نداشتن شاخصه‏ های زیبایی و کاربردی، نیازمند ساماندهی کالبدی و نیز تعریف کاربری بود. بنابراین با تأکید کارفرما در پی تأمین فضایی دلنشین با لفظ چایخانه و با ویژگی‏های عام پسند و آشنا برای ساکنین منطقه بودیم.

در مرحله‏ ی اول بر آن شدیم تا با طراحی فضاهای مورد نیاز چایخانه‏‌ی سنتی بر اساس برنامه‏‌ی فیزیکی پیشنهادی کارفرما، روابط و سیرکولاسیون فضایی مطلوبی را با توجه به عدم انتظام فضایی موجود تأمین نماییم و بتوانیم فضایی منتظم برای جای‌دهی مبلمان و تعریف نماهای داخلی بنا خلق کنیم. ساختار ‏زدایی و انتزاع از الگوهای آجرساخت اصیل با تأکید بر محور عمودی، ایجاد سایه‏ روشنی و مطابقت با خاطرات جمعی کاربران و اشارات گزیده به طاق‏ نماهای سنتی در سقف و نماسازی‏ به عنوان ایده‏ های هویت‏ بخش طراحی مورد توجه قرار گرفتند. استفاده از نوع مدرن متریال های سنتی و توجه به الگوهای اصیل به عنوان خط مشی اصلی طراحی انتخاب شدند. تعریف نگین‏‌وار کاشی‏‌های فیروزه‏‌ای در میان چیدمان منظم آجری، بخشی از ایده‏‌ها‏ی پست ‏مدرن طراحی برای خلق فضایی آشنا برای مخاطبان را شکل می‏دهد. چرا که این ترکیب دیرینه در بناهای تاریخی ایرانی به وفور یافت می‏شوند و یادآور گذشته و خاطرات قدیمی است. چیدمان ویژه‌‏ای از آجر با تداعی تصویری از نماهای ساختاری آجری و تأکید بر کشیدگی عمودی بنا از طریق نوع چینش آجرها، ایجاد تقسیمات هفت‏گانه در جداره ی خارجی جهت ایجاد تقارن و تامین ورودی از مرکز نما ساختار اصلی نما را شکل داده اند.

با توجه به ابعاد کوچک فضا از بعد مساحت و ارتفاع و نیاز به القای حس گستردگی در آن، با استفاده از مصالح و نماسازی هایی که با تقسیم ‏بندی سطوح سعی در نمایش سطحی وسیعتر از نظر بصری داشتند، اقدام به طراحی نمودیم. با توجه به برجستگی ستونها روی دیواره‏ ی اصلی و نیاز به تأمین فضای بیشینه، با صرف نظر از پوشاندن ستونهای ساختاری بنا، سعی در انعکاس تقسیمات ناشی از این تأثیر ساختاری در سقف و نیز مبلمان ثابت منصوب روی دیواره ‏ها داشته ‏ایم. لذا با ایجاد موج منظم در سقف و با هدف پنهان‏ سازی تدابیر مقاوم‏ سازی و متناسب با آن در دیواره ‏ی اصلی داخلی توسط نور و رنگ به دنبال ایجاد سیالیت و حس حضور در فضا بوده ‏ایم. به نحوی که با هماهنگی و انطباق با ساختار فضا، امکان تعریف مبلمان ثابت و در ارتباط مستقیم با جداره‏ سازی شهری برای ایجاد دید مطلوب کاربران از فضای داخل را فراهم می‏نمود. با توجه به وضعیت آشفته‏ ی ناشی از کالبد نابسامان بنا، تعریف جداره‏ ی شهری مورد طراحی با تدابیر معماری در جهت رهانیدن آن از آشفتگی‏ های بصری طبقه‏ ی مسکونی بالا و واحد‏های تجاری همسایگی اهمیت ویژه ‏ای یافت.

logo-samandehi